Karolien in Peru

Hoi allemaal!

Ik vrees dat ik vanaf nu elk berichtje ga moeten beginne met "sorry dat het zolang heeft geduurd" want ik zit volledig in het Zuid-Amerikaanse ritme van "ik zal het morgen wel doen"! Maar na iets meer dan een maand heb ik toch eindelijk een beetje tijd gevonden om nog eens iets te posten en op die manier benut ik de 2 uur durende computerles op school optimaal!

Ik zal even verdergaan waar ik vorige keer gestopt ben: mijn verhuis naar een ander gezin. Donderdag vertrokken Dante en Sebastian (die trouwens niet voor de unief naar Lima moest, maar voor iets van AFS) naar Lima en rond de middag werd ik gedropt bij mijn "nieuw gezin". Leuk voor mij want dat wilde dus zeggen dat ik al niet naar school moest! Nog een ander leuk weetje is dat mijn nieuwe thuis dichter bij school lag, dus ik kon eindelijk nog eens tot half 7 "uitslapen". Over het weekend kan ik wel niet veel zeggen, aangezien er niet veel gebeurd is: zaterdag heeft het zo'n beetje de hele dag geregend en zondag ben ik met de mama en haar dochter naar Urubamba geweest. Deze uitstap bestond voor mij vooral uit eten en zitten, aangezien ik weigerde deel te nemen aan de volleybal activiteiten. Maandagmorgen begon er dan weer een nieuwe schoolweek die ik mocht beginnen in mijn nieuwe thuis en mocht eindigen in mijn "oude". Nooit gedacht dat ik na 2 maanden al heimwee zou kunnen hebben naar mijn Peruaanse thuis, maar het is dus wel degelijk mogelijk! Een teken dat ik mij goed thuisvoel zeker? In het weekend dan was er een feestje gepland naar aanleiding van Halloween! Ik moet toch zeggen dat dat hier feller gevierd wordt dan thuis, met echte verkleedpartijen enzo, en de kinderen gaan van deur tot deur voor snoep. 

Hoi iedereen!

Ik zal zeker maar beginnen met mij te verontschuldigen voor het iet wat late berichtje, maar de voorbije 3 weken zijn echt snel voorbijgegaan. Dus ik zal voor de zoveelste keer maar beginnen bij het begin, dat zich rond 1 oktober situeert.

Zoals gewoonlijk slaan we de schoolweek weer over en gaan we rechtstreeks naar het weekend. Zoals ik al wel eens vermeld heb, ben ik hier dus altijd verschrikkelijk moe. Maar dit weekend heb ik echt eens kunnen relaxen: zondag gingen we namelijk naar een soort kuuroord in Pisac. De familie is lid van die club en er was een reünie gepland, dus vertrokken we (naar goede gewoonte) een uur te laat voor een bochtige rit door de bergen. Ik keek er echt wel naar uit want ik had hier al gezegd dat ik graag nog eens tennis zou spelen en volgens Dante was dat hier mogelijk. Dus heeft Sebastian zich opgeofferd om met mij te spelen en na een tijdje werden we uitgenodigd voor een dubbelpartij. Kortom: het was echt wel leuk en ik heb gewonnen :p En wat doen we het best na zo'n inspanning? Inderdaad: eten! En wat lag er op de barbecue? Inderdaad: cavia!! Ik vond het wel spijtig dat hij al ontleed was, dus het zag er gewoon uit als vlees. En voor al de geïnteresseerden, het was vrij lekker al was er een beetje veel vet aan. Natuurlijk moet er na het "werk" ook ontspanning komen en die heb ik gevonden in de sauna en de jacuzzi! Echt zalig!

Tot zover dus week 1, over naar week 2. Ik ben blij dat ik eindelijk eens kan zeggen dat er iets gebeurd is op school! Het ging sowieso al een korte week worden, want vrijdag hadden we geen les. Maar voor mij was de week zelfs nog korter, want Dante had mij donderdag gewoonweg een spijbeldag aangeboden! Ik mocht met de Lionsclub mee naar een leefgemeenschap in de bergen. Na een rit van anderhalf uur langs echt verschrikkelijk kronkelende bergwegen kwamen we aan in een soort dorp. Dit was echt een supergroot verschil met Cusco zelf. De mensen leefden hier nog echt traditioneel: zonder gsm, elektriciteit en in lemen huisjes met strooien dakjes. Jullie zullen je misschien wel afvragen wat we daar gingen doen? Wel het was dus eigenlijk een soort van "hulpmissie". De vrouwelijke leden van de club maakten chocomelk (dat trok dus echt op niks, want ze doen daar zout en een soort pap bij, echt niet lekker) en deelden voedselpakketten en dekens uit aan de mensen. De mannen deden ofwel niks, ofwel veel. Aangezien mijn gastpapa daar was als dokter had hij wel veel werk. Al de inwoners van het dorp mochten namelijk gratis op doktersbezoek en kregen ook medicijnen als dat nodig was. Misschien wel nog interessant om weten: ik heb hier dus wel gebakken cavia gezien met de pootjes er nog aan, en ja ik heb er een foto van! Vrijdag hadden we dus geen les en ik heb ik nog eens kunnen uitslapen (tot half 9 dus ongeveer). In de voormiddag heb ik mijn broer dan wat geholpen met het invullen van zijn visumpapieren voor Nieuw-Zeeland (allemaal in het Engels en zo goed kan hij dat ook weer niet) en in de namiddag ben ik met hem gaan tennissen. Maar het beste van de week was natuurlijk weer het weekend. Ik had er echt naar uitgekeken, want we gingen 2 dagen lang logeren in het kuuroord in Pisac. Dus zaterdagmiddag vertrokken we voor een lekkerlui weekend. Eerst zijn we wel nog iets gaan eten en ik heb voor de eerste keer de Peruaanse nationale schotel geproefd: ceviche. Ik vond het niet echt lekker aangezien ik rauwe vis nooit al te smakelijk heb gevonden. Over het weekend zelf kan ik niet veel nieuws zeggen: tennis, frontong (soort Peruaanse squash), zwemmen, jacuzzi, sauna enzovoort.

Tijd voor week 3. Ik kan het bijna niet geloven, maar deze week was er weer iets speciaals in school: examens. Normaal gezien moet ik die toch niet meemaken als ik niet wil, dus had ik ook niks gedaan. Maandagmorgen kreeg ik echter het examen van geschiedenis voor mij gesmeten, dus dacht ik, "waarom ook niet" en ik heb maar een poging gewaagd. Ik heb geen flauw idee hoe ik het gedaan heb, want de leerkracht wou ze niet teruggeven. De testen van wiskunde en fisica heb ik dan wel beleefd afgeslagen (voor wie het nog niet weet: ik heb hier dus 5 uur fisica en 10 uur wiskunde per week en dat ligt lichtjes boven mijn niveau), maar voor Engels ging ik toch nog eens moeite doen. Spijtig genoeg dacht mijn gastbroer daar anders over en om een lang verhaal kort te maken: ik heb zijn examen Engels dus gemaakt. Voor de nieuwsgierigen onder jullie: hij had 17 op 20 en hij was er blij mee! Dan zijn we voor de zoveelste keer bij het weekend aanbeland, dat deze keer iets minder leuk was. Zaterdag is er echt niks gebeurd, maar zondag hebben we wel nog eens een uitstapje gemaakt. We zijn voor de 2de keer naar Urubamba geweest. Het was wel iets anders, aangezien ik geen volleybal heb moeten spelen en we gegeten hebben in een viersterrenhotel! Toen we 's avonds terug naar huis gingen, zijn we nog even langs Pisac gereden om te relaxen in de jacuzzi en toen was het weekend spijtig genoeg weer afgelopen!

Nog eventjes melden dat ik sinds vorige week dinsdag zonder moeder in huis zit. Gianina is namelijk voor 2 weken naar Lima en Ica om haar familie daar te bezoeken. Ook interessant: morgen verhuis ik voor 5 dagen naar een ander gezin! Sebastian heeft ingangsexamen voor de unief in Lima en dus vertrekt hij donderdag samen met zijn papa en ze komen maandag pas terug. Jullie moeten wel niet ongerust zijn: ik heb die familie al eerder ontmoet en het zijn echt wel toffe mensen.

Ik denk dat ik nu wel ongeveer genoeg gezeverd heb en ik heb ook nog een paar foto's geupload!

Kusjes, knuffels en chau (of chao mag ook)!

Karolien

Hallo iedereen!

Het heeft misschien weer eventjes geduurd, maar ik heb mij dus nog eens achter de pc gezet om mijn avonturen neer te pennen! Avonturen is misschien een beetje overdreven, maar er is toch het een en ander gebeurd de voorbije 2 weken. Hier volgt het verslag.

Na de vriendenreünie op zondag begon ik dus aan een nieuwe schoolweek. Aangezien dit toch niks interessants inhoudt, slaan we dat stuk over. Ik heb wel weer een paar toetsen mogen meemaken (daarmee bedoel ik dus bekijken en niet echt invullen) en daar was dus niks nieuws aan: gezellig in groep en redelijk luidop. Ook heb ik een paar nieuwe mensen in de klas gezien (na anderhalve week!!), terwijl er andere zijn die plots verdwijnen.

Het weekend is dus een stukje interessanter. Op zaterdag doe ik normaal nooit veel, alleen skypen met het thuisfront en wat rondlopen in de stad. Toch was deze zaterdag een beetje anders: 's avonds gingen we immers naar 2 bruiloften! Van de eerste heb ik de kerkdienst mogen meepikken (de bruid was dus groter dan de bruidegom en ze vragen hier ook alleen of de man met de vrouw wil trouwen en niet andersom) en van de 2de het avondfeest. Wat mij wel opviel, is dat ze hier alles heel snel na mekaar eten, om dan zo snel mogelijk te kunnen dansen (en ja ik heb ook een poging gewaagd!). Zondag is de leukste dag van de week, omdat we dan meestal iets samen doen. En ook deze zondag was het zo: we zijn mijn eerste Incaruïnes gaan bezoeken! Na amper een rit van 20 minuten kwamen we aan bij de ruïnes van Saqsayhuaman (hier ook wel "sexy woman" genoemd :p). Het was echt wel schitterend! Het was daar echt heel rustig en je had een prachtig uitzicht over Cusco stad. Er liepen ook een paar alpaca's en lama's rond (nee Wim, ze spuwden niet naar de voorbijgangers!) en de souvenirs vlogen je rond de oren. Dat is het enige wat ik wel ambetant vind: de verkopers hier geven niet makkelijk af. Spijtig genoeg konden we de ruïnes niet binnen, omdat dat nogal kostelijk was voor het hele gezin, dus heeft mijn gastpapa er nadien gewoon volledig rondgereden met de auto, waardoor ik het grootste deel toch gezien heb. Daarna ging het verder naar de volgende site, waarvan ik de naam even kwijt ben, maar ze was alleszins even mooi als de eerste. Dat hebben we dus allemaal in de voormiddag afgehandeld en toen ik vroeg wat we daarna gingen doen, kon Dante alleen maar zeggen dat ik dat wel zou zien. Lekker duidelijk dus en toen we terug aankwamen in de stad bleek dat we waren uitgenodigd voor een bijeenkomst van de "Lions"club (mijn gastouders zijn daar dus blijkbaar lid van). Hier hebben we dan de rest van de zondag doorgebracht met eten (Maritza kan wel beter koken) en dansen.

Tot zover dus mijn tweede week, tijd voor de derde. Eindelijk was er op school iets te beleven: "de dag van de student" op woensdag. Dat is tenminste iets waar ze in België nog van kunnen leren. We hadden die dag dus geen les, maar 's morgens moest er gemarcheerd worden (echt als in het leger met de armen en de benen in de lucht) en in de namiddag werden er allerlei volleybal en voetbalwedstrijden georganiseerd. Gelukkig beperkte mijn werk zich tot het supporteren voor het team van onze klas. Nog een pijnlijke anekdote: ik was compleet verbrand van de zon toen ik thuiskwam en ondertussen ben ik al aan het vervellen. De zon is hier dus niet zo warm als thuis, maar ze is blijkbaar wel veel sterker. Donderdag was nog een speciale dag, niet zozeer op school, maar wel thuis. Het was namelijk mijn broer Sebas (iedereen noemt hem dus zo) zijn 17de verjaardag. Er was niet echt iets speciaals gepland: 's morgens heb ik samen met mijn gastouders happy birthday moeten zingen en in de namiddag hebben we echt een superlekkere taart gegeten. Het echte feest was pas voorzien op zaterdag. Om 6 uur had Sebas zijn vrienden uitgenodigd bij ons thuis en zoals het hoort in Peru kwamen de eerste gasten in stijl aan om 10 voor 7. Er kwamen er ongeveer 25 opdagen en dan hebben we tot een uur of 10 pizza gegeten, vanalles gedronken (voornamelijk bier en ik heb ook bier geproefd met bruis in) en wat tafelvoetbal gespeeld. En tot mijn grote vreugde heb ik eindelijk een sport gevonden waar ik beter in ben dan Sebas (voor wie het nog niet weet, hij speelt dus basket, volleybal en doet turnen), namelijk pingpong! Ik heb hem dus 2 keer verslagen en toen heeft hij het opgegeven. 's Avonds zijn we dan vertrokken naar de disco en ik vond het best wel plezant. Ze draaien hier heel andere muziek dan thuis: meer salsa en heel veel Spaanse muziek natuurlijk. Op zondag hebben we dan echt gerelaxed: Dante was niet thuis (hij was met een patiënt mee naar Lima om die veilig op het vliegtuig naar Ierland te krijgen) dus hebben we bijna de hele dag tv gekeken. Het enige minpunt was, dat we 's middags naar de mis zijn geweest en tot mijn grote spijt moet ik melden dat dat dus voor 100% lijkt op die in België. Tot zover mijn 2de en 3de week in Cusco en ik ga vanaf nu proberen zo regelmatig mogelijk iets te posten!

Ik ga nog mijn best doen om zo snel mogelijk wat nieuwe foto's te uploaden, maar ik heb er nogal veel en dat laden op myspace gaat niet zo snel vooruit. Af en toe kijken is dus de boodschap!

Heel veel groetjes, kusjes en knuffels en hasta luego!

Karolien

Hallo allemaal!

Bij deze ga ik mijn kortste berichtje ooit posten, enkel om te zeggen dat de eerste foto's er zijn!!! Gewoon hier rechts doorklikken...

Groetjes en kusjes uit Cusco

Karolien

Hola Belgica!

Ik weet het: hasta mañana is een beetje uitgelopen, maar hier ben ik dus met mijn volgende verslagje!

Ik zal dus maar beginnen waar ik vorige keer geëindigd ben: mijn eerste schooldag. Dinsdag 8 september was het dus zover en ik moet toegeven dat ik toch wel wat zenuwen had. Maar vol goede moed vertrok ik s'morgens om iets na 7 naar school samen met Dante (school begint om kwart voor 8 en duurt tot kwart voor 3 of 4 uur). Aan de schoolpoort werden we opgewacht door iemand van AFS die mij een beetje wegwijs maakte. Blijkt nu dus dat ik in dezelfde klas zit als mijn broer Sebastian! Welke richting zullen jullie je afvragen? Wel, ik weet het zelf niet! De klas heet 5to A maar alle vijfdejaars heten zo en iedereen krijgt dezelfde algemene vakken. Om er enkele op te noemen: wiskunde, fysica, Engels, Spaans, civica, filosofie, kunst (ik noem het dus de knip -en plakles want meer is er niet aan), geometrie (hoort dus niet bij wiskunde), geschiedenis en computerles (tijdens deze les probeer ik mijn mails te lezen terwijl de rest van de klas spelletjes speelt). Maar dus zoals sommigen onder jullie al weten, was het echt even wennen. Je kan de klas en de leerlingen best als volgt beschrijven: totale wanorde, luidruchtig en nougabollen oplettendheid! Iedereen zit te schreeuwen, muziek te luisteren (tijdens de knip -en plakles vroeg een meisje of ze muziek mocht luisteren en de leraar antwoordde doodserieus: natuurlijk!), te kaarten of iets anders aan het doen wat niet moet. En het vreemdste is, dat de leerkrachten daar weinig of niks op te zeggen hebben. Maar ja, na een weekje ben ik er al wel gewend aan! Er zitten wel leuke mensen in mijn klas (ik heb  ook al foto`s getrokken), alleen het Spaans vormt nog een probleem. Thuis valt dat goed mee omdat ze hun tempo een beetje aanpassen, maar op school lijkt elke zin een lang woord (quote van Sofie :p). Toch moet ik zeggen dat ik al veel meer versta dan in het begin, maar spreken blijft moeilijk!

Jullie zullen je misschien wel afvragen waarom het zolang duurde vooraleer ik nog een berichtje schreef, wel hier is de reden. Mijn gastouders vonden dat ik een naschoolse activiteit moest doen en ik kon kiezen tussen basket, volleybal (tot mijn grote spijt 2 heel geliefde sporten in Peru) of fitness. De keuze was dus snel gemaakt en vanaf nu ga ik elke weekdag 2 uur fitnessen. Vandaar dat er niet veel tijd meer over blijft om achter de pc te zitten, aangezien Sebastian deze s'avonds volledig in beslag neemt.

Maar genoeg over de weekdagen, over naar het weekend! Op zaterdag heb ik niet zoveel gedaan: iets later opgestaan als normaal (half 9 dus: ik kan hier echt niet uitslapen omdat ik zo'n groot dakraam in mijn kamer heb en als de zon hier een beetje begint te schijnen, word ik wakker) en daarna zijn we vertrokken naar een amateur volleybal -en voetbalmatch. s'Avonds was er wel iets speciaals gepland: Dante hield een piscoreünie bij ons thuis. Voor degenen die het niet weten, Pisco is de nationale drank van Peru. Het is iets sterker dan wodka (ongeveer 42°) en ze mengen het meestal met een soort suiker, limoen, ijs en een paar druppels van iets met 45° alcohol in. En ja, het was lekker, maar omdat het nogal sterk was, vond mijn gastmama dat ik het maar bij eentje moest laten.

Zondag is de enige echte dag dat ik iets in het huishouden moet doen, omdat Maritza er dan niet is. Dus ik ben opgestaan, heb ontbeten en heb daarna gezellig mijn kleren gestreken! Tegen een uur of 1 moesten we blijkbaar vertrekken naar een plaats waar ik mijn bikini nodig had en na anderhalf uur rijden kwamen we aan in Urubamba. We waren blijkbaar uitgenodigd op een reünie van vrienden van mijn gastouders. Uiteraard gingen we eerst eten (biefstuk friet met een Peruaans tintje) en daarna trokken we naar de villa van vrienden. Spijtig genoeg wordt er op deze reünies volleybal gespeeld van na het middageten tot aan het avondeten en hoewel ik nog zo gezegd had mij niet te laten spelen, moest ik meedoen van Dante. Na een marteling van ongeveer een uur, hebben ze mij uiteindelijk toch vervangen.

Nog eventjes iets over het weer hier in Cusco: overdag kan het hier echt lekker warm zijn, maar vanaf het moment dat de zon ondergaat (het wordt tegen 6 uur half 7 donker en rond 10 uur is het nog maar 5°C), is het hier echt koud. Ik heb mij al een sjaal en een muts aangeschaft en mijn volgende aankoop zijn handschoenen!

Zo dat was het weer voor deze week, als je wil kan je altijd een kijkje nemen op de site van mijn school http://www.lasallecusco.edu.pe/ (het ziet er op de site wel beter uit dan in het echt!)!

Un abrazo,

Karolien

Hallo allemaal!!

Ik weet het, het heeft een tijdje geduurd maar het is eindelijk zover: mijn eerste officiële boodschap uit Peru! Bij deze zou ik ook graag eventjes alle mensen willen bedanken die al die lieve berichtjes op mijn blog achtergelaten hebben of mij een mailtje hebben gestuurd. En natuurlijk wil ik ook mijn mama en papa nog efkes bedanken voor hun bezorgdheid en de kans die ze mij gegeven hebben om dit avontuur te beginnen!

Maar ik zal dus beginnen bij het begin. Woensdagmorgen stonden we 20 minuten te vroeg klaar op de luchthaven (niet van onze gewoonte) om afscheid te nemen en te vertrekken naar Lima. Ik moet toegeven dat ik het toch moeilijker had dan verwacht, maar ik heb me goed ingehouden, net als mijn ouders waardoor het voor mij ook een beetje makkelijker was. Na een vlucht van 14 uur (via Madrid) kwamen we aan in Lima. Ik moet toegeven dat ik mij de vlucht toch wel wat anders had voorgesteld: ik was namelijk serieus ziek geworden van het eten in het vliegtuig. Maar ja niks aan te doen en na een nachtje rust en een paar tassen vieze Peruaanse thee voelde ik mij al veel beter. Het was de eerste keer dat AFS Peru een oriëntatie organiseerde die 4 dagen duurde, vandaar dat ik nu pas iets kon laten weten (mijn gsm werkt hier ook niet maar ik ben ermee bezig). De oriëntatie bestond uit eten, Spaanse lessen, eten, Spaanse lessen, eten, info over Peru, meer eten en een bezoekje aan de Belgishe ambassade. Nog even melden dat de Belgen echt oververtegenwoordigd zijn in Peru. We zijn met ongeveer 50 AFS studenten, waarvan 22 Belgen. Voor de rest zijn er nog Duitsers, Fransen, Denen, Oostenrijkers, 1 meisje uit Ijsland, 1 uit Nieuw-Zeeland en 3 uit de USA. Hier in Lima kregen we ook te horen welke andere studenten er in onze stad zouden zitten en jawel, je kan het al raden, ik ben alleen in Cusco. Tenminse tot volgende week, dan komt er nog een Deens meisje bij. Dus dit wil zeggen dat ik zondag helemaal in mijn eentje naar Cusco mocht trekken. Gelukkig was er iemand die mij naar de luchthaven bracht (mijn eerste taxirit: ik dacht dus echt dat we enkele keren van de baan zouden gereden worden!) en mij begeleidde tot zover hij kon. En dan was eindelijk het grote moment aangebroken: na een vlucht van 1 uur (adembenemend uitzicht op de Andes) mocht ik mijn gastfamilie ontmoeten!! Mijn gastpapa Dante, gastmama Gianina en broer Sebastian waren van de partij (mijn gastzus Giannina was er niet bij want zij studeert in Lima, dus ik zal haar pas in januari ontmoeten). Het zijn echt superlieve mensen en ik kreeg meteen een knuffel en een boeketje bloemen. Omdat Cusco op 3400 m hoogte ligt, was mijn gastpapa bezorgd dat ik niet genoeg zuurstof zou krijgen, dus zijn we eerst naar zijn ziekenhuis gereden en ik heb ik wat zuurstof gekregen. Daarna gingen we door naar het huis waar ik het volgende jaar ga wonen en het is echt wel mooi. Het is niet supergroot maar alles wat we nodig hebben is er (ook een mooie tuin) en ik heb mijn eigen kamer. Ze hebben ook iemand die kookt, Maritsa. Vandaag had ik mijn eerste meeting met de AFS verantwoordelijke van Cusco en zij kon mij zeggen dat ik morgen al naar school moet! Dus zijn mijn gastmama en ik nog snel een uniform gaan halen. Het is een sportuniform en het is hetzelfde voor meisjes en jongens dus je kan je wel voorstellen hoe "vrouwelijk" ik er uitzie op school! Ook nog leuk om te weten is dat het eten hier echt overheerlijk is, dus ik kom waarschijnlijk terug als een tonnetje!

Zo ik denk dat dat voorlopig alles is, maar zodra er nog iets interessants gebeurt, laat ik het jullie zeker weten!!

Groetjes en kusjes aan iedereen en hasta mañana!

Karolien(a)

P.S.: Ik zal zo snel mogelijk proberen om enkele fotos te posten!

Hoi!

Vandaag over een week vertrek ik eindelijk naar Peru! Het is dus hoog tijd om eens iets op mijn blog te schrijven. Ik weet nu al een tijdje wie mijn gastgezin is en waar ik zal verblijven, maar ik heb vandaag pas hun volledige dossier gekregen, dus is dit het ideale moment om iets meer over hen te vertellen. Mijn gastgezin woont in Cusco, een vrij belangrijk toeristisch centrum in Peru (mijn precieze adres kan je hierlangs vinden). Cusco ligt in de Andes op 3360 m hoogte. Mijn gastgezin zelf bestaat uit 4 leden: de papa, Dante, is dokter in een ziekenhuis waar men hoogteziektes behandelt (komt goed van pas want blijkbaar kan je daar in het begin wel veel last van hebben); de mama, Irma, is manager; mijn gastzus Giannina (19 jaar) is met AFS een jaartje (2008) in Zwitserland geweest en spreekt Spaans, Engels, Frans en Duits; en dan is er nog mijn gastbroer Sebastian (17 jaar), die blijkbaar verslaafd is aan basketbal. Zij hebben trouwens ook een hond, een computer, warm water en een piano;) Ook nog leuk om weten is dat ik mijn eigen kamer heb! Ik kijk er dus enorm naar uit om te vertrekken en mijn gezin te ontmoeten!!

Groetjes en tot de volgende!

Karolien