Karolien in Peru

Hallo iedereen!

Het heeft misschien weer eventjes geduurd, maar ik heb mij dus nog eens achter de pc gezet om mijn avonturen neer te pennen! Avonturen is misschien een beetje overdreven, maar er is toch het een en ander gebeurd de voorbije 2 weken. Hier volgt het verslag.

Na de vriendenreünie op zondag begon ik dus aan een nieuwe schoolweek. Aangezien dit toch niks interessants inhoudt, slaan we dat stuk over. Ik heb wel weer een paar toetsen mogen meemaken (daarmee bedoel ik dus bekijken en niet echt invullen) en daar was dus niks nieuws aan: gezellig in groep en redelijk luidop. Ook heb ik een paar nieuwe mensen in de klas gezien (na anderhalve week!!), terwijl er andere zijn die plots verdwijnen.

Het weekend is dus een stukje interessanter. Op zaterdag doe ik normaal nooit veel, alleen skypen met het thuisfront en wat rondlopen in de stad. Toch was deze zaterdag een beetje anders: 's avonds gingen we immers naar 2 bruiloften! Van de eerste heb ik de kerkdienst mogen meepikken (de bruid was dus groter dan de bruidegom en ze vragen hier ook alleen of de man met de vrouw wil trouwen en niet andersom) en van de 2de het avondfeest. Wat mij wel opviel, is dat ze hier alles heel snel na mekaar eten, om dan zo snel mogelijk te kunnen dansen (en ja ik heb ook een poging gewaagd!). Zondag is de leukste dag van de week, omdat we dan meestal iets samen doen. En ook deze zondag was het zo: we zijn mijn eerste Incaruïnes gaan bezoeken! Na amper een rit van 20 minuten kwamen we aan bij de ruïnes van Saqsayhuaman (hier ook wel "sexy woman" genoemd :p). Het was echt wel schitterend! Het was daar echt heel rustig en je had een prachtig uitzicht over Cusco stad. Er liepen ook een paar alpaca's en lama's rond (nee Wim, ze spuwden niet naar de voorbijgangers!) en de souvenirs vlogen je rond de oren. Dat is het enige wat ik wel ambetant vind: de verkopers hier geven niet makkelijk af. Spijtig genoeg konden we de ruïnes niet binnen, omdat dat nogal kostelijk was voor het hele gezin, dus heeft mijn gastpapa er nadien gewoon volledig rondgereden met de auto, waardoor ik het grootste deel toch gezien heb. Daarna ging het verder naar de volgende site, waarvan ik de naam even kwijt ben, maar ze was alleszins even mooi als de eerste. Dat hebben we dus allemaal in de voormiddag afgehandeld en toen ik vroeg wat we daarna gingen doen, kon Dante alleen maar zeggen dat ik dat wel zou zien. Lekker duidelijk dus en toen we terug aankwamen in de stad bleek dat we waren uitgenodigd voor een bijeenkomst van de "Lions"club (mijn gastouders zijn daar dus blijkbaar lid van). Hier hebben we dan de rest van de zondag doorgebracht met eten (Maritza kan wel beter koken) en dansen.

Tot zover dus mijn tweede week, tijd voor de derde. Eindelijk was er op school iets te beleven: "de dag van de student" op woensdag. Dat is tenminste iets waar ze in België nog van kunnen leren. We hadden die dag dus geen les, maar 's morgens moest er gemarcheerd worden (echt als in het leger met de armen en de benen in de lucht) en in de namiddag werden er allerlei volleybal en voetbalwedstrijden georganiseerd. Gelukkig beperkte mijn werk zich tot het supporteren voor het team van onze klas. Nog een pijnlijke anekdote: ik was compleet verbrand van de zon toen ik thuiskwam en ondertussen ben ik al aan het vervellen. De zon is hier dus niet zo warm als thuis, maar ze is blijkbaar wel veel sterker. Donderdag was nog een speciale dag, niet zozeer op school, maar wel thuis. Het was namelijk mijn broer Sebas (iedereen noemt hem dus zo) zijn 17de verjaardag. Er was niet echt iets speciaals gepland: 's morgens heb ik samen met mijn gastouders happy birthday moeten zingen en in de namiddag hebben we echt een superlekkere taart gegeten. Het echte feest was pas voorzien op zaterdag. Om 6 uur had Sebas zijn vrienden uitgenodigd bij ons thuis en zoals het hoort in Peru kwamen de eerste gasten in stijl aan om 10 voor 7. Er kwamen er ongeveer 25 opdagen en dan hebben we tot een uur of 10 pizza gegeten, vanalles gedronken (voornamelijk bier en ik heb ook bier geproefd met bruis in) en wat tafelvoetbal gespeeld. En tot mijn grote vreugde heb ik eindelijk een sport gevonden waar ik beter in ben dan Sebas (voor wie het nog niet weet, hij speelt dus basket, volleybal en doet turnen), namelijk pingpong! Ik heb hem dus 2 keer verslagen en toen heeft hij het opgegeven. 's Avonds zijn we dan vertrokken naar de disco en ik vond het best wel plezant. Ze draaien hier heel andere muziek dan thuis: meer salsa en heel veel Spaanse muziek natuurlijk. Op zondag hebben we dan echt gerelaxed: Dante was niet thuis (hij was met een patiënt mee naar Lima om die veilig op het vliegtuig naar Ierland te krijgen) dus hebben we bijna de hele dag tv gekeken. Het enige minpunt was, dat we 's middags naar de mis zijn geweest en tot mijn grote spijt moet ik melden dat dat dus voor 100% lijkt op die in België. Tot zover mijn 2de en 3de week in Cusco en ik ga vanaf nu proberen zo regelmatig mogelijk iets te posten!

Ik ga nog mijn best doen om zo snel mogelijk wat nieuwe foto's te uploaden, maar ik heb er nogal veel en dat laden op myspace gaat niet zo snel vooruit. Af en toe kijken is dus de boodschap!

Heel veel groetjes, kusjes en knuffels en hasta luego!

Karolien

Hallo allemaal!

Bij deze ga ik mijn kortste berichtje ooit posten, enkel om te zeggen dat de eerste foto's er zijn!!! Gewoon hier rechts doorklikken...

Groetjes en kusjes uit Cusco

Karolien

Hola Belgica!

Ik weet het: hasta mañana is een beetje uitgelopen, maar hier ben ik dus met mijn volgende verslagje!

Ik zal dus maar beginnen waar ik vorige keer geëindigd ben: mijn eerste schooldag. Dinsdag 8 september was het dus zover en ik moet toegeven dat ik toch wel wat zenuwen had. Maar vol goede moed vertrok ik s'morgens om iets na 7 naar school samen met Dante (school begint om kwart voor 8 en duurt tot kwart voor 3 of 4 uur). Aan de schoolpoort werden we opgewacht door iemand van AFS die mij een beetje wegwijs maakte. Blijkt nu dus dat ik in dezelfde klas zit als mijn broer Sebastian! Welke richting zullen jullie je afvragen? Wel, ik weet het zelf niet! De klas heet 5to A maar alle vijfdejaars heten zo en iedereen krijgt dezelfde algemene vakken. Om er enkele op te noemen: wiskunde, fysica, Engels, Spaans, civica, filosofie, kunst (ik noem het dus de knip -en plakles want meer is er niet aan), geometrie (hoort dus niet bij wiskunde), geschiedenis en computerles (tijdens deze les probeer ik mijn mails te lezen terwijl de rest van de klas spelletjes speelt). Maar dus zoals sommigen onder jullie al weten, was het echt even wennen. Je kan de klas en de leerlingen best als volgt beschrijven: totale wanorde, luidruchtig en nougabollen oplettendheid! Iedereen zit te schreeuwen, muziek te luisteren (tijdens de knip -en plakles vroeg een meisje of ze muziek mocht luisteren en de leraar antwoordde doodserieus: natuurlijk!), te kaarten of iets anders aan het doen wat niet moet. En het vreemdste is, dat de leerkrachten daar weinig of niks op te zeggen hebben. Maar ja, na een weekje ben ik er al wel gewend aan! Er zitten wel leuke mensen in mijn klas (ik heb  ook al foto`s getrokken), alleen het Spaans vormt nog een probleem. Thuis valt dat goed mee omdat ze hun tempo een beetje aanpassen, maar op school lijkt elke zin een lang woord (quote van Sofie :p). Toch moet ik zeggen dat ik al veel meer versta dan in het begin, maar spreken blijft moeilijk!

Jullie zullen je misschien wel afvragen waarom het zolang duurde vooraleer ik nog een berichtje schreef, wel hier is de reden. Mijn gastouders vonden dat ik een naschoolse activiteit moest doen en ik kon kiezen tussen basket, volleybal (tot mijn grote spijt 2 heel geliefde sporten in Peru) of fitness. De keuze was dus snel gemaakt en vanaf nu ga ik elke weekdag 2 uur fitnessen. Vandaar dat er niet veel tijd meer over blijft om achter de pc te zitten, aangezien Sebastian deze s'avonds volledig in beslag neemt.

Maar genoeg over de weekdagen, over naar het weekend! Op zaterdag heb ik niet zoveel gedaan: iets later opgestaan als normaal (half 9 dus: ik kan hier echt niet uitslapen omdat ik zo'n groot dakraam in mijn kamer heb en als de zon hier een beetje begint te schijnen, word ik wakker) en daarna zijn we vertrokken naar een amateur volleybal -en voetbalmatch. s'Avonds was er wel iets speciaals gepland: Dante hield een piscoreünie bij ons thuis. Voor degenen die het niet weten, Pisco is de nationale drank van Peru. Het is iets sterker dan wodka (ongeveer 42°) en ze mengen het meestal met een soort suiker, limoen, ijs en een paar druppels van iets met 45° alcohol in. En ja, het was lekker, maar omdat het nogal sterk was, vond mijn gastmama dat ik het maar bij eentje moest laten.

Zondag is de enige echte dag dat ik iets in het huishouden moet doen, omdat Maritza er dan niet is. Dus ik ben opgestaan, heb ontbeten en heb daarna gezellig mijn kleren gestreken! Tegen een uur of 1 moesten we blijkbaar vertrekken naar een plaats waar ik mijn bikini nodig had en na anderhalf uur rijden kwamen we aan in Urubamba. We waren blijkbaar uitgenodigd op een reünie van vrienden van mijn gastouders. Uiteraard gingen we eerst eten (biefstuk friet met een Peruaans tintje) en daarna trokken we naar de villa van vrienden. Spijtig genoeg wordt er op deze reünies volleybal gespeeld van na het middageten tot aan het avondeten en hoewel ik nog zo gezegd had mij niet te laten spelen, moest ik meedoen van Dante. Na een marteling van ongeveer een uur, hebben ze mij uiteindelijk toch vervangen.

Nog eventjes iets over het weer hier in Cusco: overdag kan het hier echt lekker warm zijn, maar vanaf het moment dat de zon ondergaat (het wordt tegen 6 uur half 7 donker en rond 10 uur is het nog maar 5°C), is het hier echt koud. Ik heb mij al een sjaal en een muts aangeschaft en mijn volgende aankoop zijn handschoenen!

Zo dat was het weer voor deze week, als je wil kan je altijd een kijkje nemen op de site van mijn school http://www.lasallecusco.edu.pe/ (het ziet er op de site wel beter uit dan in het echt!)!

Un abrazo,

Karolien

Hallo allemaal!!

Ik weet het, het heeft een tijdje geduurd maar het is eindelijk zover: mijn eerste officiële boodschap uit Peru! Bij deze zou ik ook graag eventjes alle mensen willen bedanken die al die lieve berichtjes op mijn blog achtergelaten hebben of mij een mailtje hebben gestuurd. En natuurlijk wil ik ook mijn mama en papa nog efkes bedanken voor hun bezorgdheid en de kans die ze mij gegeven hebben om dit avontuur te beginnen!

Maar ik zal dus beginnen bij het begin. Woensdagmorgen stonden we 20 minuten te vroeg klaar op de luchthaven (niet van onze gewoonte) om afscheid te nemen en te vertrekken naar Lima. Ik moet toegeven dat ik het toch moeilijker had dan verwacht, maar ik heb me goed ingehouden, net als mijn ouders waardoor het voor mij ook een beetje makkelijker was. Na een vlucht van 14 uur (via Madrid) kwamen we aan in Lima. Ik moet toegeven dat ik mij de vlucht toch wel wat anders had voorgesteld: ik was namelijk serieus ziek geworden van het eten in het vliegtuig. Maar ja niks aan te doen en na een nachtje rust en een paar tassen vieze Peruaanse thee voelde ik mij al veel beter. Het was de eerste keer dat AFS Peru een oriëntatie organiseerde die 4 dagen duurde, vandaar dat ik nu pas iets kon laten weten (mijn gsm werkt hier ook niet maar ik ben ermee bezig). De oriëntatie bestond uit eten, Spaanse lessen, eten, Spaanse lessen, eten, info over Peru, meer eten en een bezoekje aan de Belgishe ambassade. Nog even melden dat de Belgen echt oververtegenwoordigd zijn in Peru. We zijn met ongeveer 50 AFS studenten, waarvan 22 Belgen. Voor de rest zijn er nog Duitsers, Fransen, Denen, Oostenrijkers, 1 meisje uit Ijsland, 1 uit Nieuw-Zeeland en 3 uit de USA. Hier in Lima kregen we ook te horen welke andere studenten er in onze stad zouden zitten en jawel, je kan het al raden, ik ben alleen in Cusco. Tenminse tot volgende week, dan komt er nog een Deens meisje bij. Dus dit wil zeggen dat ik zondag helemaal in mijn eentje naar Cusco mocht trekken. Gelukkig was er iemand die mij naar de luchthaven bracht (mijn eerste taxirit: ik dacht dus echt dat we enkele keren van de baan zouden gereden worden!) en mij begeleidde tot zover hij kon. En dan was eindelijk het grote moment aangebroken: na een vlucht van 1 uur (adembenemend uitzicht op de Andes) mocht ik mijn gastfamilie ontmoeten!! Mijn gastpapa Dante, gastmama Gianina en broer Sebastian waren van de partij (mijn gastzus Giannina was er niet bij want zij studeert in Lima, dus ik zal haar pas in januari ontmoeten). Het zijn echt superlieve mensen en ik kreeg meteen een knuffel en een boeketje bloemen. Omdat Cusco op 3400 m hoogte ligt, was mijn gastpapa bezorgd dat ik niet genoeg zuurstof zou krijgen, dus zijn we eerst naar zijn ziekenhuis gereden en ik heb ik wat zuurstof gekregen. Daarna gingen we door naar het huis waar ik het volgende jaar ga wonen en het is echt wel mooi. Het is niet supergroot maar alles wat we nodig hebben is er (ook een mooie tuin) en ik heb mijn eigen kamer. Ze hebben ook iemand die kookt, Maritsa. Vandaag had ik mijn eerste meeting met de AFS verantwoordelijke van Cusco en zij kon mij zeggen dat ik morgen al naar school moet! Dus zijn mijn gastmama en ik nog snel een uniform gaan halen. Het is een sportuniform en het is hetzelfde voor meisjes en jongens dus je kan je wel voorstellen hoe "vrouwelijk" ik er uitzie op school! Ook nog leuk om te weten is dat het eten hier echt overheerlijk is, dus ik kom waarschijnlijk terug als een tonnetje!

Zo ik denk dat dat voorlopig alles is, maar zodra er nog iets interessants gebeurt, laat ik het jullie zeker weten!!

Groetjes en kusjes aan iedereen en hasta mañana!

Karolien(a)

P.S.: Ik zal zo snel mogelijk proberen om enkele fotos te posten!